వలపు

నాలుగేళ్ళ నిజ జీవితంలో... నలుగురు మధ్య తిరిగిన వేళలు....

నడి రేయి నాలుగింటి దాకా దూరవాణి లో ఊసులు... వలలు...కలలు...

నాలుగొందల మైళ్ళు తిరిగిన ఊర్లు... సముద్రపు అలలు...

ఇవ్వన్నీ... ఇవ్వన్నీ... ఆ సంద్రపు ఒడ్డున ఇసుకపై రాసిన... కథలు..

ఎప్పటి లానే... కరిగిపోయెను.. చెరిగిపోయెను... అలకలల తాకిడికి....

కళాశాలలో కొలువుల తలుపులు తెరిచెను...

కొత్త ఆశల మొలకలు చిగురించెను...

ఇరువురికి దక్కెను ప్రాంగణం...

కానీ నే చేరలేదు...నచ్చక పనితనం...

ఊసులు.. తరిగెను... మాటలు తగ్గెను...

నెలలు తిరగ్గా.... తాను మారెను...

నన్నెరుగక... తనకు ఏమవ్వన్ని..

తలపునై మిగిలా వలపులో ఓడి...