మురిపం మరిగిన మేఘం చివరన
కురిసిన చినుకు నువ్వని..
నేలను తాకగా మైమరపే
నీ నవ్వుగా మారని..
ఎద లో లోతుగా లోటులు
నేడే నీ రాకతో తీరని..
ఆ తొలకరి జల్లుకు
చల్లగా గుండెలు తడవని...
ఆ పై మనసే మట్టి తో
కలిసి ఏరు గా పారని..
ఆ ఏటి నీటికి ఎదిగిన
మానుగా నే మిగలని...